Als 25-jarige heb ik al een bewogen sportcarrière achter de rug. Op mijn elfde nam ik deel aan de World Gymnaestrada in Lausanne – het moment waarop ik voor het eerst durfde dromen op wereldniveau. Wat begon als een passie voor gymnastiek, groeide uit tot een diepgewortelde ambitie om mijn grenzen steeds opnieuw te verleggen.

‍  ‍

In de sportschool ontdekte ik onverwacht mijn liefde voor lopen en zwemmen. Had je mij toen gezegd dat dit vandaag mijn dagelijkse realiteit zou zijn, dan had ik je gek verklaard.

Op mijn negentiende stond ik met de Belgische vlag in de hand en een bronzen medaille om mijn nek op het podium van het wereldkampioenschap OCR. Dat moment bevestigde wat ik diep vanbinnen al voelde: ik kan én ik mag groot dromen.

Vandaag zet ik die ambitie verder in een nieuw hoofdstuk. Als voormalige gymnaste en huidige duursporter maak ik deel uit van een Olympisch project met één helder doel: als eerste vrouwelijke Belgische atlete ooit de Olympische Spelen halen in de moderne vijfkamp.

Sindsdien heeft elke dag nóg meer betekenis gekregen.